Od Jozuego do proroków · moduł 4/10

Dawid ma odwagę

Odwaga ma sens, gdy łączy się z rozsądkiem i troską o ludzi.

✦ 5–6 lat◷ 30 minut▤ 1 Sm 17:32–40,45–50Nr 18 z 50

Opowieść i opracowanie

Dawid był pasterzem, a jego bracia przebywali z wojskiem. Przybył do nich i usłyszał wyzwanie wojownika Goliata. Wszyscy byli bardzo zaniepokojeni.

Król Saul chciał dać Dawidowi własną zbroję. Dawid wypróbował ją, lecz zrezygnował. Nie umiał się w niej swobodnie poruszać.

Biblia mówi, że Dawid zaufał Bogu i zwyciężył Goliata. Opowieść wyraża odwagę wobec zagrożenia; nie zachęca nas do prowokowania niebezpiecznych sytuacji.

Dawid odważył się wykonać trudne zadanie, choć inni się bali. Opowiadanie zawiera walkę, ale my rozmawiamy o odwadze bez odtwarzania przemocy. Odwaga nie wymaga prowokowania silniejszego człowieka. Czasem jest nią powiedzenie prawdy albo wezwanie pomocy. Każdy ma prawo czuć lęk.

W szkole odwaga może oznaczać przyznanie się do pomyłki, obronę kolegi słowami i powiedzenie dorosłemu o dokuczaniu. Każdy może być odważny na sposób odpowiedni do swoich możliwości.

Przewodnik dla prowadzącego

Cele zajęć

  • Opowiada, dlaczego Dawid nie wziął zbroi Saula.
  • Odróżnia odwagę od dokuczania.
  • Wybiera bezpieczną reakcję na strach.
  • Potrafi odpowiedzieć: Czy prośba o pomoc jest przejawem tchórzostwa?

Przebieg zajęć

4 min

Pytanie otwierające

Pokaż ciężki plecak: „Czy wszystko, co duże, jest dla każdego najlepsze?”.

7 min

Opowieść z Biblii

Lektura 1 Sm 17:32–40,45–50. Od opowieści o Rut przechodzimy do historii Dawida, jej prawnuka według Rt 4:17–22. Biblijny portret Dawida zawiera czyny odważne, ale także ciężkie błędy króla.

6 min

Kolejność wydarzeń

Ułóżcie wydarzenia: wyzwanie – propozycja zbroi – decyzja Dawida.

9 min

Ćwiczenie z kartą

W parach ćwiczcie bezpieczne zdanie: „Nie zgadzam się na dokuczanie, chodźmy po pomoc”. Dodatkowa wskazówka dla prowadzącego: Wybierz spośród trzech reakcji na zagrożenie tę, która chroni bezpieczeństwo.

4 min

Wspólny wniosek

Odwaga i rozsądek mogą iść razem.

Pytania do rozmowy

Kim był Dawid przed walką?

Pasterzem.

Dlaczego zrezygnował ze zbroi?

Nie był do niej przyzwyczajony.

Jak reagować na zastraszanie?

Szukać pomocy dorosłych.

Czy prośba o pomoc jest przejawem tchórzostwa?

Nie. Często jest właściwym, odważnym wyborem.

Ćwiczenia dodatkowe

Brak dodatkowych danych.

Wskazówki i uwagi metodyczne

  • 1 Sm 17 opisuje konflikt Dawida z Goliatem i jego zwycięstwo. Młodsze dzieci poznają odwagę i odmowę przyjęcia cudzej zbroi; bez graficznych obrazów śmierci oraz bez zachęcania do walki.
  • 1 Sm 16 opisuje namaszczenie Dawida. Kolejność opowiadania i dodatkowe szczegóły w 1 Sm 16–17 warto omówić z najstarszymi jako elementy konstrukcji narracyjnej.
  • 1 Sm 24 opisuje odmowę zabicia Saula mimo możliwości odwetu. To ważne uzupełnienie prostego obrazu odwagi jako siły przeciw przeciwnikowi.
  • 2 Sm 11–12 zawiera opis wykorzystania królewskiej przewagi wobec Batszeby, doprowadzenia do śmierci Uriasza i napomnienia Natana. Odpowiedzialność za nadużycie spoczywa na Dawidzie. Nie przypisuj Batszebie winy bez tekstowej podstawy.
  • 2 Sm 12 pokazuje uznanie winy przez Dawida po wystąpieniu Natana. Przy rozmowie o skrusze nie należy sugerować, że samo wyznanie winy usuwa wyrządzoną krzywdę czy odpowiedzialność sprawcy.
  • Zrezygnuj ze scen fizycznej walki i z zabaw polegających na rzucaniu przedmiotami.
  • Dla dzieci 3–9 lat bez brutalnych opisów walki oraz wątków seksualnych. Dla 13–15 lat problem nadużycia władzy omawiaj rzeczowo, bez szczegółów drastycznych i bez obwiniania ofiary. Każde ujawnienie krzywdy traktuj według zasad ochrony małoletnich.
  • 1 Sm 17 opowiada o Goliacie; sprawa nadużycia władzy przez Dawida jest w 2 Sm 11–12. Są to różne okresy jego życia i trzeba je wyraźnie rozdzielić.
  • RED. II: Młodszym przedstaw opowieść o odwadze bez przemocy obrazowej. U starszych oddziel 1 Sm 17 od 2 Sm 11–12: odpowiedzialność za nadużycie władzy spoczywa na Dawidzie; nie obwiniaj Batszeby. Skrucha nie usuwa skutków krzywdy.
  • Teksty do porównania: 1 Sm 17:32–50; 24:4–8; 2 Sm 11:1–12:13

Pomoce dydaktyczne

  • Trzy kartoniki z wydarzeniami
  • lekki plecak lub papierowa zbroja
  • Biblia 1 Sm 17

Weryfikacja biblijna

Młodszym przedstaw opowieść o odwadze bez przemocy obrazowej. U starszych oddziel 1 Sm 17 od 2 Sm 11–12: odpowiedzialność za nadużycie władzy spoczywa na Dawidzie; nie obwiniaj Batszeby. Skrucha nie usuwa skutków krzywdy.

Dostosowanie do wieku

Odczytaj najwyżej kilka zdań z wybranego fragmentu. Resztę opowiedz własnymi słowami i zakończ prostą czynnością. Unikaj sprawdzianów pamięci oraz trudnych scen.

Bezpieczeństwo

Nie przedstawiaj przemocy i nadużycia władzy jako wzoru rozwiązywania konfliktów.

Dla rodziców i opiekunów

O czym rozmawialiśmy?

Odwaga ma sens, gdy łączy się z rozsądkiem i troską o ludzi.

Pomysł na wspólny czas

Przećwiczcie zdanie „Potrzebuję pomocy” w zwyczajnej sytuacji.

Zapytaj dziecko

  • Jak Dawid podjął decyzję o zbroi?
  • Kto pomoże ci w sytuacji zagrożenia?

Propozycja modlitwy

Boże, daj nam odwagę do dobrych czynów i pokorę, gdy popełnimy błąd. Chroń słabszych przed nadużyciem siły. Amen.

Kolorowanki powiązane z tematem

Propozycje z katalogu. Wybierz obrazek odpowiadający tematowi i wiekowi dziecka.

Cała galeria kolorowanek →

Materiały do pobrania