Na środek tygodnia
Bóg przemawia także na pustyni
Pustynia jest w Biblii miejscem próby, zależności i spotkania z Bogiem. Izrael poznawał tam zarówno własną niewierność, jak i troskę Stwórcy. Prorok Ozeasz posłużył się tym obrazem, opisując Boże wezwanie do odnowionej relacji (Oz. 2:16–17).
Bywa, że nasze życie również przypomina pustynię. Brakuje dawnej radości, codzienność staje się trudna, a modlitwa wymaga cierpliwości. Takiego doświadczenia nie potrafimy wyjaśnić jednym zdaniem.
Możemy jednak szukać Boga także w tym miejscu. Pomaga spokojne czytanie Słowa, szczera rozmowa i wykonanie tego dobra, które pozostaje możliwe. Zmęczenie zasługuje na odpoczynek, a osamotnienie na ludzką obecność.
Pustynne opisy zachęcają do zaufania oraz uważności. Bóg karmił swój lud i prowadził go przez kolejne etapy drogi. Ta pamięć daje nadzieję również wtedy, gdy nasza perspektywa jest ograniczona.
Jeśli dziś brakuje ci sił, nazwij przed Bogiem swoją potrzebę. Poszukaj jednej osoby, z którą możesz porozmawiać. Następny krok bywa niewielki, lecz może pomóc wrócić do drogi przeżywanej we wspólnocie.
