Na początek tygodnia
Czas jako powierzony kapitał
„CENA DNIA”
Dla wielu z nas poniedziałek to dzień, który nie kojarzy się dobrze. To koniec wolnego i początek wysiłku. Dlatego czasami już na początku jesteśmy zmęczeni, zestresowani i zastanawiamy się, czy dotrwamy do weekendu. Kiedy myślisz o swoim nowym początku w kategorii kosztów, podświadomie starasz się, aby ten koszt był jak najniższy. W efekcie robisz minimum, byle tylko przetrwać.
Propozycja na dziś jest taka, aby przestać być konsumentem czasu, a stać się inwestorem. Koszt to coś, co znika bezpowrotnie. Inwestycja to coś, co wkładasz teraz, by w przyszłości odebrać to z nawiązką. Twoja dzisiejsza praca, cierpliwość i modlitwa nie są stratą energii – są zasiewem.
Sianie o poranku
Biblia ma na to konkretną instrukcję:
„Rano siej swoje ziarno i do wieczora nie pozwól spocząć swej ręce, bo nie wiesz, czy to, czy tamto się uda, czy też oba będą jednakowo dobre” (Kohelet 11:6).
Zauważ: rano masz siać, nie zbierać. Twoim zadaniem na początku tygodnia nie jest oglądanie owoców, ale zaufanie ziarnu. Każdy dobry wysiłek to wrzucanie ziarna w ziemię. Może go nie widzisz wieczorem, ale ono już pracuje pod powierzchnią.
Wiara jako odroczona gratyfikacja
W świecie „instant”, gdzie wszystko ma być za jednym kliknięciem, sianie jest aktem głębokiej wiary. Inwestowanie w nowe początki wymaga od Ciebie zgody na to, że dzisiaj się zmęczysz, a efekt zobaczysz może za miesiąc, rok, a może w wieczności.
Bóg jest najlepszym Gwarantem Twoich inwestycji. On obiecał, że żaden trud podjęty w Jego imieniu nie jest daremny (1 Kor 15:58). Jeśli zaczynasz tydzień z myślą: „Inwestuję moje siły w Boże królestwo”, to przestajesz być ofiarą losu, a stajesz się człowiekiem sukcesu – sukcesu, który jest mierzony wiernością, a nie tylko zerami na koncie.
Mały kapitał, wielki procent
Bóg nie pyta o wielkość Twojego portfela, ale o gotowość oddania tego, co masz. Pięć chlebów i dwie ryby to był mały kapitał, ale oddany w ręce Mistrza nakarmił tłumy. Twój dzisiejszy „kapitał” to może być tylko 10 minut skupienia lub jeden uśmiech mimo zmęczenia. Jeśli zainwestujesz to z intencją służby Bogu, On uruchomi Swoje zasoby i pomnoży twój wysiłek.
Spójrzmy na swoje najtrudniejsze zadania i zamiast myśleć: „Ile to będzie kosztować?”, powiedzmy: „Panie, inwestuję ten trud w moją przyszłość i Twoją chwałę. Czekam na plon, który Ty przygotujesz”. Kto patrzy tylko na chmury (koszty i trudności), nigdy nie wyjdzie w pole. Nie czekaj na idealne warunki rynkowe, by zacząć czynić dobro.
„Kto skąpo sieje, skąpo też żąć będzie, a kto sieje obficie, obficie też żąć będzie” (2 Koryntian 9:6).
Jaki plon chcesz zbierać w piątek wieczorem? Zacznij inwestować już teraz.
