Na początek tygodnia
Porządek jest przyjacielem pokoju
„Albowiem Bóg nie jest Bogiem nieporządku, ale pokoju.” (1 Kor. 14:33)
Pierwsze wersety Biblii zaczynają się od obrazu świata, który jest „pusty i próżny”. Jest ciemność, bezład, brak wyraźnych granic. Potem Bóg zaczyna porządkować. Oddziela światłość od ciemności. Wody od wód. Morze od suchego lądu. Wyznacza miejsce słońcu, księżycowi i gwiazdom. Każda rzecz otrzymuje swoje miejsce, swoją funkcję i swój czas.
Dopiero w takim świecie pojawia się życie. To bardzo praktyczna lekcja na początek tygodnia.
Chaos męczy bardziej, niż nam się wydaje. Nie tylko bałagan na biurku czy w garażu. Znacznie bardziej męczy chaos w głowie: dziesięć rozpoczętych spraw, niedokończone rozmowy, zadania bez kolejności, telefon, który ciągle odrywa uwagę, i poczucie, że wszystko jest równie pilne. W takim stanie człowiek może być zajęty od rana do wieczora, a mimo to pod koniec dnia mieć wrażenie, że właściwie niczego nie zrobił.
Porządek działa inaczej. Mówi: najpierw to. Potem tamto. Tego dziś nie zrobię. To może poczekać. Tą sprawą zajmę się dokładnie. Na tę rozmowę potrzebuję czasu. Tu kończy się praca, a zaczyna odpoczynek. Porządek nie oznacza życia podporządkowanego zegarkowi co do minuty. Nie chodzi też o sterylne mieszkanie, idealny kalendarz i listę zadań dłuższą niż Księga Liczb.
Chodzi o to, aby rzeczy ważne miały swoje miejsce. Jezus powiedział do Marty:
„Marto, Marto, troszczysz się i kłopoczesz o wiele rzeczy; niewiele zaś potrzeba, bo tylko jednego.” (Łuk. 10:41–42)
Marta robiła wiele dobrych rzeczy. Problemem było to, że ich mnogość odebrała jej pokój. Tak może być również z nami.
Czasem nie potrzebujemy kolejnego sposobu na zwiększenie wydajności, ale odjąć coś mniej istotnego. Zamknąć jedną sprawę. Odłożyć telefon. Powiedzieć „nie” czemuś, co nie jest naprawdę potrzebne. Przywrócić właściwe miejsce modlitwie, rodzinie, pracy i odpoczynkowi. Bóg tworzył świat, nadając mu granice. My również potrzebujemy granic. Nie wszystko musi być zrobione dzisiaj. Nie każda wiadomość wymaga natychmiastowej odpowiedzi. Nie każdy problem jest naszym problemem. Nie każdy wolny kwadrans trzeba czymś wypełnić.
Na początku tygodnia warto więc zrobić prostą rzecz: spojrzeć na najbliższe dni i zapytać: Co naprawdę jest ważne? A potem dać temu pierwszeństwo. Pokój bardzo często nie przychodzi wtedy, gdy mamy mniej obowiązków, ale wtedy, gdy każda rzecz trafia na właściwe miejsce.
