Na środek tygodnia
Uwaga, którą warto chronić
Żyjemy w epoce wielkiego rozproszenia. Każda aplikacja w naszym telefonie, każdy nagłówek w serwisie informacyjnym i każde powiadomienie walczą o jedno: o ułamek naszej uwagi. Często w środku tygodnia czujemy się duchowo puści nie dlatego, że zrobiliśmy coś złego, ale dlatego, że po prostu „nie było nas w domu”. Nasze ciało było w pracy lub przy domowych obowiązkach, ale nasz umysł i serce były rozproszone na tysiąc drobnych kawałków.
W tej bitwie stawką jest nasza relacja z Panem.
1. pułapka „wielu rzeczy”
Ewangelia Łukasza opisuje spotkanie, które jest lustrem dla naszej zabieganej środy. Jezus gości w domu Marty i Marii. Marta, zupełnie jak my dzisiaj, robi mnóstwo dobrych rzeczy – przygotowuje posiłek, dba o gości, organizuje przestrzeń. Jest pożyteczna i oddana. A jednak Jezus mówi do niej słowa, które brzmią jak czułe ostrzeżenie:
„Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele rzeczy, a jedno jest potrzebne. Maria zaś dobrą cząstkę wybrała, która nie będzie jej odjęta” > (Łk 10,41-42)
Problem Marty nie polegał na tym, że pracowała. Problem polegał na tym, że jej uwaga była „rozszarpana” (tak dosłownie można tłumaczyć greckie słowo określające jej stan). Maria natomiast zrozumiała, że Jezus nie przyszedł do nich po to, by Go obsłużyć, ale po to, by Mu towarzyszyć.
Rozproszenie jako współczesna broń
Przeciwnik naszej duszy rzadko przychodzi w środku tygodnia z propozycją wielkiego buntu przeciw Bogu. On przychodzi z propozycją „jeszcze jednego sprawdzenia maila”, „jeszcze pięciu minut na mediach społecznościowych” czy „ciągłego martwienia się o jutro”.
Jeśli Twoja uwaga jest stale zajęta szumem, nie usłyszysz szeptu Ducha. Duchowy paraliż nie zaczyna się od niewiary, ale od braku skupienia. Kiedy tracimy wzrok z Jezusa, zaczynamy tonąć, zupełnie jak Piotr na jeziorze, który zamiast na Mistrzu, skupił się na sile wiatru.
Synergia twojego spojrzenia
Nasza wspólna synergia w walce o uwagę jest bardzo prosta, a jednocześnie wymagająca: Nasza część: To decyzja o skierowaniu wzroku. To odłożenie telefonu, zamknięcie powiek na chwilę i powiedzenie: „Panie, jestem tutaj.”
Jego część: Gdy tylko dasz Mu swoją uwagę, On wypełnia ją swoim pokojem. Bóg nie potrzebuje Twojej wydajności, On pragnie Twojej obecności. On czeka, aż „wybierzesz tę dobrą cząstkę”, aby mógł wlać w Twoje serce siłę, której nie da Ci żadna inna czynność. Twoja uwaga to ołtarz. To, na czym ją skupiasz, staje się obiektem Twojego kultu.
Jak odzyskać swoją uwagę w tę środę?
Stwórz „Święte Kwadransy”: Wyznacz w ciągu dnia czas, kiedy świadomie odcinasz się od bodźców. Nie po to, by nic nie robić, ale po to, by „patrzeć na Jezusa”. Nawet 5 minut głębokiego skupienia na Jego obecności warte jest więcej niż godzina powierzchownej modlitwy.
Praktykuj „Gaze of Love” (Spojrzenie Miłości): Kiedy robisz coś codziennego – zmywasz, prowadzisz samochód, piszesz raport – spróbuj robić to „pod spojrzeniem Boga”. Nie myśl o Nim jak o surowym nadzorcy, ale jak o przyjacielu, który siedzi obok Ciebie w tym jarzmie (pamiętasz naszą synergię?). Zadaj sobie pytanie: „Komu teraz oddaję swoją najdroższą walutę?”. Jeśli czujesz niepokój, sprawdź, na czym zatrzymała się Twoja uwaga.
Nie musimy dziś zdążyć ze wszystkim. Musicie tylko zdążyć na spotkanie z Tym, który nas kocha. Maria wybrała najlepiej nie dlatego, że była leniwa, ale dlatego, że wiedziała, co jest źródłem jej życia.
