Wiara na co dzień
W drodze do Emaus
Dwaj uczniowie szli z Jerozolimy do Emaus, oddalonego o około sześćdziesiąt stadiów. Rozmawiali o wydarzeniach ostatnich dni. W ich słowach powracało rozczarowanie: spodziewali się, że Jezus odkupi Izraela (Łuk. 24:13–21).
Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Słuchał, zadawał pytania, a potem wyjaśniał Pisma mówiące o Mesjaszu. Uczniowie jeszcze Go nie rozpoznawali, choć Jego słowa już poruszały ich serca.
Ta scena przypomina, jak ważne jest czytanie wydarzeń w świetle Słowa. Własne oczekiwania mogą zawęzić spojrzenie. Uczniowie widzieli przede wszystkim śmierć Mistrza; Jezus pokazał im drogę, która prowadziła przez cierpienie do chwały.
Przy posiłku wziął chleb, pobłogosławił go, łamał i podawał. Wtedy Go rozpoznali, a On zniknął sprzed ich oczu. Łukasz opisuje to wydarzenie, pozostawiając szczegóły jego przyczyny niewyjaśnione.
Uczniowie wrócili do Jerozolimy i podzielili się tym, co przeżyli (Łuk. 24:30–35). Ta sama droga prowadziła teraz do wspólnoty i odzyskanej nadziei.
Jeśli dziś nosisz w sercu niespełnione oczekiwania, przeczytaj tę historię spokojnie. Powiedz Bogu o swoim rozczarowaniu i pozwól, aby Pismo poszerzyło twoje spojrzenie. Nadzieja może wracać stopniowo, podczas zwykłej drogi.
