Na środek tygodnia
Weź właściwy ciężar
Każdy człowiek coś niesie. Odpowiedzialność za rodzinę, pracę, podejmowane decyzje, własne słowa i zobowiązania. Są ciężary, od których nie należy uciekać, ponieważ właśnie przez ich wierne niesienie dojrzewamy. Paweł napisał:
„Jedni drugich brzemiona noście, a tak wypełnicie zakon Chrystusowy.” (Gal. 6:2, BW)
Kilka zdań dalej dodaje jednak:
„Albowiem każdy własny ciężar poniesie.” (Gal. 6:5, BW)
Na pierwszy rzut oka brzmi to jak sprzeczność. Raz mamy nosić ciężary innych, a za chwilę każdy ma nieść własny. W rzeczywistości Paweł pokazuje dwa rodzaje ciężaru.
Są sprawy, za które odpowiadamy sami. Nikt nie podejmie za nas decyzji, nie zbuduje za nas charakteru, nie będzie za nas wierny Bogu. Nie można całe życie przekładać własnej odpowiedzialności na innych. Są jednak ciężary tak wielkie, że człowiek potrzebuje pomocy. Choroba, żałoba, kryzys, samotność, nagłe doświadczenie. Wtedy wspólnota wiary powinna stać się miejscem, w którym ktoś podejdzie i pomoże nieść.
Jest jeszcze trzeci rodzaj obciążenia: ciężary, których Bóg wcale nam nie dał.
Cudze oczekiwania. Potrzeba zadowolenia wszystkich. Ciągłe analizowanie, co inni o nas pomyślą. Poczucie odpowiedzialności za decyzje dorosłych ludzi. Zamartwianie się przyszłością, której jeszcze nie ma. Próba kontrolowania spraw, nad którymi nie mamy władzy. Człowiek może być zmęczony nie dlatego, że niesie rzeczy, które nigdy nie powinny znaleźć się na jego plecach.
Jezus powiedział:
„Pójdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a Ja wam dam ukojenie.” (Mat. 11:28, BW)
Nie oznacza to życia bez odpowiedzialności. Jezus zaraz potem mówi o swoim jarzmie. Chodzi więc o wymianę ciężaru: porzucić to, czym obciążyliśmy się sami, a przyjąć to, co rzeczywiście powierza nam Bóg. Środek tygodnia jest dobrym momentem, żeby zatrzymać się i zajrzeć do własnego plecaka. Co naprawdę powinienem nieść?
Co mogę pomóc nieść komuś innemu? I co od dawna dźwigam zupełnie niepotrzebnie? Dojrzałość polega nie tylko na zdolności niesienia ciężarów, ale również na mądrości, które ciężary należy podnieść, a które wreszcie odłożyć. Nie wszystko, co jest ciężkie, jest twoją odpowiedzialnością. Weź właściwy ciężar. Resztę zostaw Bogu.
