Na środek tygodnia
Napraw sieć, zanim wypłyniesz dalej
Jezus szedł brzegiem Jeziora Galilejskiego. Nieco wcześniej spotkał Szymona i Andrzeja zarzucających sieci. Chwilę później zobaczył kolejną łódź. Marek zapisuje:
„A gdy uszedł nieco dalej, ujrzał Jakuba, syna Zebedeusza, i Jana, brata jego, którzy również byli w łodzi i naprawiali sieci.” (Mar. 1:19, BW)
To tylko drobny szczegół w historii powołania uczniów. A jednak kryje się w nim bardzo praktyczna lekcja.
Rybak wiedział, że nie wystarczy mieć sieć. Trzeba o nią dbać. Każdy połów mógł ją uszkodzić. Kamienie, ciężar ryb, zaczepienie o dno – wszystko pozostawiało ślady. Porwana sieć nadal wyglądała jak sieć, nadal można było wrzucić ją do wody, ale część połowu uciekałaby przez powstałe otwory. Dlatego przed kolejnym wypłynięciem trzeba było się zatrzymać.
Naprawić, związać zerwane miejsca lub przygotować narzędzie do następnej pracy.
W życiu łatwo robimy coś przeciwnego. Gdy pojawiają się trudności, często próbujemy płynąć szybciej. Bierzemy na siebie kolejne zadania, rozpoczynamy nowe przedsięwzięcia, próbujemy być jeszcze bardziej aktywni. Tymczasem problemem może nie być brak wysiłku. Problemem może być porwana sieć. Taką siecią może być nasze wnętrze. Człowiek przez długi czas funkcjonuje poprawnie, ale nosi w sobie zmęczenie, niewypowiedziany żal albo poczucie winy. Wszystko działa, tylko coraz więcej siły gdzieś ucieka.
Porwana może być relacja. Nadal rozmawiamy, spotykamy się, wykonujemy wspólne obowiązki, ale pomiędzy ludźmi pozostaje nierozwiązana sprawa. Uszkodzona może być również nasza więź z Bogiem. Modlitwa staje się rzadsza, Słowo czytamy powierzchownie, a duchową pustkę próbujemy zastąpić aktywnością. Można wtedy wypływać kolejny raz i mocniej ciągnąć sieć. Ale wcześniej czy później okaże się, że tracimy przez miejsca, których nie chcieliśmy naprawić.
Biblia wielokrotnie pokazuje ludzi, których Bóg zatrzymywał przed dalszą drogą. Eliasz potrzebował odpoczynku. Piotr po swoim upadku potrzebował rozmowy z Jezusem. Jakub musiał zmierzyć się z przeszłością, zanim przekroczył Jabbok. Nehemiasz najpierw nocą obejrzał zburzone mury, zanim rozpoczął ich odbudowę. Zatrzymanie nie musi oznaczać cofnięcia. Warto więc od czasu do czasu spojrzeć na własne „sieci”.
Co wymaga naprawy, zanim pójdę dalej? Może wrócić do uważnego czytania Biblii, porozmawiać z kimś, z kim od dawna istnieje napięcie. A może uczciwie przyznać przed Bogiem, że pewne doświadczenie pozostawiło większą ranę, niż chcieliśmy przyznać. Jest jednak jeszcze jeden ciekawy szczegół tej historii. Jakub i Jan naprawiali sieci, gdy Jezus ich powołał. Byli zajęci zwyczajną, potrzebną pracą. Wtedy usłyszeli wezwanie i pozostawili łódź.
To pokazuje właściwą proporcję. Sieć trzeba naprawiać, ale nie można całego życia spędzić na jej naprawianiu. Naprawiona sieć ma wrócić do wody.
Środek tygodnia jest dobrym momentem, aby na chwilę przestać ciągnąć i sprawdzić, w jakim stanie są nasze sieci. Czasem dalsza droga nie wymaga większego wysiłku ale naprawienia tego, przez co od dawna uchodzą nasze siły, pokój albo wiara. Napraw sieć. A potem wypłyń ponownie. Bo Bóg wciąż ma przed tobą wodę, na którą warto wypłynąć.
