Inspiracje szabatowe
Zobaczyć z daleka
Wieczorne słońce spływało po zboczach gór, jakby samo chciało odpocząć po długim dniu. W ciszy, gdzieś między powiewem wiatru a westchnieniem ziemi, Mojżesz stał na górze Nebo. Przed nim rozpościerał się widok na ziemię, o której słyszał przez lata. Była to ziemia obiecana, której on nigdy nie dotknie stopą.
To był moment graniczny. Za plecami miał całe życie: Egipt, pustynia, lud, cudowne wybawienia i gorzkie rozczarowania. Przed nim obietnica, w którą wierzył, choć wiedział, że nie wejdzie. Musiał pogodzić się z tym, że jego służba się kończy. Myślę, że w jego sercu nie było żalu, ale pokój. Mojżesz wiedział, że Bóg, który prowadził go przez to wszystko, nie kończy historii na ziemi i ma plan, aby kontynuować swoje dzieło.
Dziś, gdy w kalendarzu pojawia się dzień, który dla wielu ludzi kojarzy się z pamięcią o tych, którzy odeszli, my przypomnijmy sobie Mojżesza. On nie oglądał się za siebie, lecz patrzył naprzód ku wieczności. Jego postawa uczy nas godzić się z Bożymi decyzjami i ufać, że to Bóg prowadzi swój lud.
Szabat z kolei jest jak ta góra Nebo. Co tydzień Bóg wprowadza nas na szczyt i pozwala spojrzeć dalej niż sięga codzienność. Pokazuje nam, że odpoczynek to przedsmak wieczności. Każdy zachód słońca w szabat przypomina, że Bóg prowadzi nas do swojego odpoczynku, do ziemi, której jeszcze nie dotknęliśmy, ale którą już możemy zobaczyć oczami wiary.
W świecie, który czci pamięć o śmierci, Bóg przypomina, abyśmy wykorzystali czas, w którym żyjemy. W świecie, który wspomina tych, co odeszli, Bóg pragnie, byśmy spojrzeli ku tym, którzy w Nim żyją. Dla Niego śmieć nie jest zwycięzcą, gdyż ma nad nią władzę i kontrolę.
Mojżesz zasnął w Bogu, a Jego historia nie zakończyła się grobem. Tak samo i my idziemy w stronę odpoczynku, w którym nie będzie zachodu. Szabat jest tego cichym znakiem. Uczy nas, że każde życie, nawet pełne trudu, może być drogą ku górze. Ku miejscu, z którego można zobaczyć więcej.
Może i my, jak Mojżesz, nie zawsze dotrzemy tam, dokąd pragniemy i nie zrealizujemy swoich ziemskich celów. Ale jeśli nauczymy się patrzeć Jego oczami z góry, zobaczymy, że każda droga z Bogiem kończy się widokiem na wieczność.
