Menu

Artykuł 13 / 108 · Kościół, Piotr i urząd papieski

Jaką rolę miał Rzym w II wieku?

Zanim powstało papiestwo w dzisiejszej formie, wspólnota rzymska już miała szczególny autorytet. Warto poznać świadectwa zamiast je pomijać.

1–2 minuty lektury · materiał do samodzielnego studium

W tym artykule
  1. Nauczanie katolickie
  2. Analiza biblijna
  3. Wnioski
  4. Do własnej lektury
  5. Pytanie do sumienia
  6. Dokumenty i świadectwa

01 · Nauczanie katolickie

Jak przedstawia się tę sprawę w katolicyzmie?

Ignacy Antiocheński na początku II wieku szczególnie uroczyście pozdrawia Kościół rzymski, określając go także jako przewodzący w miłości. Ireneusz pod koniec II wieku podaje rzymską listę następców i mówi o wyjątkowym znaczeniu tej wspólnoty. To poważne świadectwa, a ich interpretacja jest przedmiotem badań.

02 · Analiza biblijna

Co znajdujemy w Piśmie Świętym?

Paweł kieruje List do Rzymian do całej wspólnoty wierzących, bez wskazywania jednego biskupa jako zwierzchnika chrześcijaństwa (Rz 1,7; 16,1–16). W 1 P 5,1–4 starsi są wezwani do pasterskiej służby, a Chrystus pozostaje Najwyższym Pasterzem.

03 · Wnioski

Co warto z tego wywnioskować?

Rzym wcześnie cieszył się dużym znaczeniem. Oddzielnej odpowiedzi wymaga pytanie, czy ten autorytet oznaczał władzę prawną nad wszystkimi pozostałymi Kościołami.

Teksty do własnej lektury

Rz 1,1–7; 15,14–21; 1 P 5,1–4

Dokumenty i świadectwa

  1. Ignacy Antiocheński, List do Rzymian, pozdrowienie
  2. Ireneusz z Lyonu, Przeciw herezjom, III,3
  3. Klemens Rzymski, List do Koryntian, 42–44

Wersety biblijne podano do samodzielnej lektury. Przy dokumentach zewnętrznych dostępne są teksty źródłowe, niekiedy po angielsku lub łacinie.

Wróć na początek artykułu ↑