Menu

Artykuł 37 / 108 · Historia, argumenty i sumienie

Co naprawdę mówią Ignacy i Ireneusz?

Dwaj autorzy z pierwszych wieków są często przywoływani jako świadkowie ciągłości Kościoła. Przeczytajmy ich bez wybierania wygodnych zdań.

1–2 minuty lektury · materiał do samodzielnego studium

W tym artykule
  1. Nauczanie katolickie
  2. Analiza biblijna
  3. Wnioski
  4. Do własnej lektury
  5. Pytanie do sumienia
  6. Dokumenty i świadectwa

01 · Nauczanie katolickie

Jak przedstawia się tę sprawę w katolicyzmie?

Ignacy podkreśla znaczenie biskupa i Eucharystii; w Liście do Smyrneńczyków 8 mówi też o „Kościele katolickim”. Ireneusz argumentuje przeciw gnostykom za pomocą publicznego nauczania i następstwa przełożonych, a Rzym traktuje jako szczególnie ważny przykład.

02 · Analiza biblijna

Co znajdujemy w Piśmie Świętym?

Paweł w 2 Tm 2,2 poleca przekazywanie nauki wiernym nauczycielom. W Ga 1,8–9 uznaje treść Ewangelii za kryterium, którego nie wolno zmieniać. W 1 P 5,1–4 przywódcy mają troszczyć się o ludzi bez panowania nad nimi.

03 · Wnioski

Co warto z tego wywnioskować?

Obaj autorzy pozostawili mocne świadectwa istnienia urzędu i wczesnej liturgii. Ich teksty należy analizować dokładnie, gdy chcemy uzasadnić późniejszy zakres władzy papieża.

Teksty do własnej lektury

Tt 1,5–9; 2 Tm 2,2; Kol 1,18

Dokumenty i świadectwa

  1. Ignacy Antiocheński, List do Smyrneńczyków, 8
  2. Ignacy Antiocheński, List do Rzymian, pozdrowienie
  3. Ireneusz z Lyonu, Przeciw herezjom, III,3

Wersety biblijne podano do samodzielnej lektury. Przy dokumentach zewnętrznych dostępne są teksty źródłowe, niekiedy po angielsku lub łacinie.

Wróć na początek artykułu ↑