Menu

Artykuł 84 / 108 · Tradycja, autorytet i rozwój dogmatów

Czy 2 Tymoteusza 3 dowodzi wystarczalności Pisma?

To jeden z najczęściej przywoływanych fragmentów w rozmowie o autorytecie Biblii. Warto nie przypisywać mu więcej, niż mówi.

1–2 minuty lektury · materiał do samodzielnego studium

W tym artykule
  1. Nauczanie katolickie
  2. Analiza biblijna
  3. Wnioski
  4. Do własnej lektury
  5. Pytanie do sumienia
  6. Dokumenty i świadectwa

01 · Nauczanie katolickie

Jak przedstawia się tę sprawę w katolicyzmie?

Katolicy uznają natchnienie i wyjątkowy autorytet Pisma, ale utrzymują, że Objawienie jest przekazywane także przez Tradycję apostolską. Dlatego odczytują 2 Tm 3,16–17 jako pochwałę mocy Pisma, bez stwierdzenia, że jest ono jedynym nośnikiem całego przekazu.

02 · Analiza biblijna

Co znajdujemy w Piśmie Świętym?

Paweł naucza, że Pismo jest natchnione i pożyteczne, aby człowiek Boży był przygotowany do każdego dobrego dzieła. Kontekst obejmuje Pisma znane Tymoteuszowi od dzieciństwa (2 Tm 3,14–15). Werset nie zawiera wyrażenia „tylko Pismo”. Jednocześnie podaje bardzo mocne uzasadnienie jego zasadniczej roli w nauczaniu i korygowaniu błędów.

03 · Wnioski

Co warto z tego wywnioskować?

Na podstawie tego fragmentu można bronić niezbędności i wielkiej wystarczalności Pisma do formowania ucznia. Teza, że żadna inna nauka nie może być wiążąca, wymaga argumentów z szerszego świadectwa Nowego Testamentu.

Teksty do własnej lektury

2 Tm 3,14–17; Ga 1,8–9; Dz 17,11

Dokumenty i świadectwa

  1. Sobór Watykański II, Dei verbum, 7–12 i 21–25
  2. Katechizm Kościoła Katolickiego, 84–95

Wersety biblijne podano do samodzielnej lektury. Przy dokumentach zewnętrznych dostępne są teksty źródłowe, niekiedy po angielsku lub łacinie.

Wróć na początek artykułu ↑