Menu

Artykuł 59 / 108 · Piotr i Rzym – świadectwa, spory i pytania

Ireneusz: po co spisał biskupów Rzymu?

Ireneusz wymienia kolejnych biskupów Rzymu. Dlaczego wybrał właśnie tę wspólnotę jako przykład?

1–2 minuty lektury · materiał do samodzielnego studium

W tym artykule
  1. Nauczanie katolickie
  2. Analiza biblijna
  3. Wnioski
  4. Do własnej lektury
  5. Pytanie do sumienia
  6. Dokumenty i świadectwa

01 · Nauczanie katolickie

Jak przedstawia się tę sprawę w katolicyzmie?

Pod koniec II wieku Ireneusz w dziele Przeciw herezjom III,3 przedstawił następstwo przełożonych rzymskich. Pisał o wyjątkowym znaczeniu Kościoła w Rzymie i łączył je z działalnością Piotra oraz Pawła. Jest to rzeczywiste świadectwo wczesnego autorytetu Rzymu.

02 · Analiza biblijna

Co znajdujemy w Piśmie Świętym?

Ireneusz prowadzi polemikę z nauczycielami głoszącymi ukrytą wiedzę. Odpowiada im wskazaniem publicznie przekazywanej nauki w Kościołach. Dz 20,29–31 oraz 2 Tm 2,2 podobnie wiążą odpowiedzialność przełożonych z zachowaniem prawdy. W tekście Ireneusza nie ma sformułowanej definicji nieomylności z 1870 roku.

03 · Wnioski

Co warto z tego wywnioskować?

Świadectwo Ireneusza trzeba traktować poważnie. Dyskusyjne pozostaje znaczenie jego sformułowania o pierwszeństwie Rzymu i to, czy obejmuje ono późniejszy zakres władzy papieskiej.

Teksty do własnej lektury

2 Tm 2,2; Ga 1,8–9; Jud 3

Dokumenty i świadectwa

  1. Ireneusz z Lyonu, Przeciw herezjom, III,3
  2. Sobór Watykański I, Pastor aeternus (1870)

Wersety biblijne podano do samodzielnej lektury. Przy dokumentach zewnętrznych dostępne są teksty źródłowe, niekiedy po angielsku lub łacinie.

Wróć na początek artykułu ↑