Menu

Artykuł 62 / 108 · Piotr i Rzym – świadectwa, spory i pytania

Nicea 325: co naprawdę mówi szósty kanon?

Pierwszy sobór powszechny pozostawił przepis o uprawnieniach dawnych ważnych stolic. Jakie znaczenie ma on dla sporu o papiestwo?

1–2 minuty lektury · materiał do samodzielnego studium

W tym artykule
  1. Nauczanie katolickie
  2. Analiza biblijna
  3. Wnioski
  4. Do własnej lektury
  5. Pytanie do sumienia
  6. Dokumenty i świadectwa

01 · Nauczanie katolickie

Jak przedstawia się tę sprawę w katolicyzmie?

Szósty kanon Soboru Nicejskiego z 325 roku potwierdza dawne uprawnienia biskupa Aleksandrii nad Egiptem, Libią i Pentapolis. Odwołuje się do analogicznego zwyczaju Rzymu i potwierdza także przywileje Antiochii. Jest to tekst o ówczesnym porządku kościelnym.

02 · Analiza biblijna

Co znajdujemy w Piśmie Świętym?

Nowy Testament opisuje ustanawianie starszych w poszczególnych wspólnotach (Dz 14,23; Tt 1,5) oraz Chrystusa jako Głowę Kościoła (Kol 1,18). Nie przedstawia mapy późniejszych stolic biskupich. Sam kanon nicejski nie mówi o nieomylności biskupa Rzymu ani nie definiuje władzy nad każdym chrześcijaninem.

03 · Wnioski

Co warto z tego wywnioskować?

Kanon 6 jest świadectwem szczególnego znaczenia kilku ośrodków w IV wieku. Nie należy przypisywać mu ani pełnej definicji prymatu papieskiego, ani zaprzeczenia wszelkiej roli Rzymu.

Teksty do własnej lektury

Dz 14,23; 20,17–28; Tt 1,5–9

Dokumenty i świadectwa

  1. Sobór Nicejski I (325), kanon 6
  2. Sobór Watykański I, Pastor aeternus (1870)

Wersety biblijne podano do samodzielnej lektury. Przy dokumentach zewnętrznych dostępne są teksty źródłowe, niekiedy po angielsku lub łacinie.

Wróć na początek artykułu ↑